Posts

Interview De Morgen over nazisme en jihadisme

Image
Is het jihadisme gevaarlijker en gruwelijker dan het nazisme? Maarten Boudry, wetenschapsfilosoof en essayist voor De Morgen, vindt van wel. Het leverde hem afgelopen weekend bakken kritiek op. Hij kreeg het verwijt een negationist te zijn en sommigen vroegen op Twitter ook om zijn ontslag aan de UGent. “Ik begrijp de weerzin, maar als je het nuchter bekijkt, heb ik gelijk.” Het rommelde al een tijdje op Twitter over uitspraken van Maarten Boudry. Na de gebeurtenissen in Charlottesville en alle oproepen om extreemrechts geweld te veroordelen, tweette hij dat het jihadisme nog altijd dreiging nummer 1 is. Dat zelfs de nazi’s niet konden tippen aan de jihadi's. Niet iedereen kon die redenering volgen. Afgelopen weekend ging de discussie verder, waarop Boudry een essay dat hij in april al publiceerde op Twitter gooide. Daarin schrijft hij onomwonden dat jihadisme "in zekere opzichten" gevaarlijker is dan nazisme. Pek en veren waren zijn deel. Hij werd een negationist genoem…

Hoe dom van het alwetende Google

Quod Erat Demonstrandum. Filosofen en wiskundigen zetten de Latijnse frase wel eens onder een bewijsvoering: hetgeen bewezen moest worden. De computerwetenschapper James Damore mag het ook onder zijn interne memo zetten die hij deze maand binnen Google verspreidde. In dat inmiddels beruchte document, getiteld “De ideologische echokamer van Google”, neemt hij het gender- en diversiteitsbeleid van de internetreus op de korrel. De memo weidt uit over biologische verklaringen van man-vrouw verschillen, en bevat enkele alternatieve voorstellen om meer vrouwen aan te trekken. Dat tegenverhaal is broodnodig, aldus Damore, want Google heeft een “politiek correcte monocultuur gecreëerd die zichzelf in stand houdt door tegenstemmen monddood te maken”. Letterlijk: shaming into silence.

De memo lekte, ging viraal en ontketende een storm van protest. Dat was allemaal voorspelbaar. Maar wat Google daarop deed niet: de man werd maandag op staande voet ontslagen. Hoe dom van het alwetende Google: een…

Geen belastinggeld voor hooggeschoolde onzin

Een week of twee geleden kreeg ik via Skepp een link naar de website van de Thomas More Hogeschool: een nascholing in homeopathie voor vroedkundigen. Daarop viel te lezen, naast de obligate wolligheden over ‘vitaliteit’ en ‘evenwicht’, dat homeopathie een ‘geschenk van onschatbare waarde’ is voor moeder en kind.
Wat doet een mens met zulke verontrustende informatie? In 140 karakters persen en zich vervolgens tot hashtag-activist ontpoppen natuurlijk! Op Twitter kwam de zaak in een stroomversnelling terecht. Wetenschapsjournalist Dieter De Cleene ontdekte dat de lesgeefster van de Thomas More Hogeschool op haar eigen website geschud water aanprijst tegen aids, malaria, leukemie, lepra en kanker. Zo gaat dat met waanbeelden. Aanvankelijk lijken ze onschuldig – het zijn toch maar suikerbolletjes? – maar voor je het weet hebben ze levensgevaarlijke nevenwerkingen.
Maar dan een aangename verrassing. Nog diezelfde dag laat de Thomas More Hogeschool van zich horen, bij monde van de directeu…

Hou op over de boerkini

Image
Heden geen nieuws over de komkommers. De oogst is gemiddeld, de afmetingen regulier, de smaak zoals andere jaren. Waarover zullen we het dan wel hebben? De boerkini!

Van geen andere discussie worden mijn ogen zo glazig. Als ik het woord nog maar lees, begin ik al te steunen en zuchten, alsof ik in de zomerhitte op het strand van Blankenberge ben gedropt, gehuld in een gitzwart lichaamsbedekkend badpak.
Er zijn onderwerpen in ons opinielandschap die vrijblijvend zijn en zonder veel maatschappelijke relevantie, maar die zich precies daarom uit-ste-kend lenen tot een opiniërend steekspel, met vernuftige conceptuele, juridische, sociaalpolitieke en culturele argumenten. De boerkini is daar een schoolvoorbeeld van. Er zijn nauwelijks vragende partijen voor zulke pakken, en als ze ergens te vinden zijn, worden ze zeker niet in het debat betrokken. Het is opiniërende versnapering.
Het Interfederaal Gelijkekansencentrum Unia publiceerde een heus juridisch rapport over komkom … ik bedoel de b…

Virus met schoenen

Image
Een populaireinternetmeme, waarvan de bedenker me onbekend is, beeldt een gesprek uit tussen twee antropomorfe planeten. De aarde ziet er ziekjes uit, er steekt een thermometer tussen haar pruillippen. Een andere planeet, doorgaans Saturnus, spreekt haar bezorgd toe: I’m afraid you got humans. In sommige versies zet Mars het op een lopen, wanneer de aarde ruimtesondes begint uit te sturen (‘Pas op, het is besmettelijk!’)
De idee van de mensheid als een kwaadaardige parasiet die de planeet ten gronde zal richten, spreekt tot de verbeelding. De Amerikaanse komiek Bill Hicks beschreef de mensheid als een ‘virus met schoenen’. Bij radicale ecologisten neemt die gedachte de vorm aan van ware zelfverachting, en soms ook -overschatting. Onlangs beschreef Groen-voorzitster Meyrem Almaci de beslissing van de mensling genaamd Donald J. Trump om zich tot nader order uit de Parijse klimaatakkoorden terug te trekken als ‘ronduit gevaarlijk voor het voortbestaan van de planeet’.
Nu is de beslissin…

Wees goed, maak van uw hart een steen

Geef me nog een beetje van je ex-liefdadigheid, smeekte Luc De Vos jaren geleden met rapgroep ABN. Ook in Oostende is liefdadigheid binnenkort verleden tijd. Burgemeester Johan Vande Lanotte (SP.A) wil af van opdringerige fondsenwervers in de winkelstraten(DS 14 juli). De winkeliers klagen dat ze klanten wegjagen, de klanten klagen dat hun zorgeloos winkeluitje wordt verstoord door opzichtige miserie.
Verontwaardiging alom. Hoe harteloos kan je zijn? Aan de ene kant van de morele weegschaal: straatarme koffieboeren, uitstervende ijsberen, kinderen met tropische diarree. Aan de andere kant: het lichte emotionele ongemak van de kuierende, welgestelde, blanke vitrineplakkers. En de slabakkende omzet van de Oostendse commerçant. Want stel je voor dat een paar van die euro’s niet in de kassalade van de kleine zelfstandige zouden belanden, maar in nooddruftige handjes aan de andere kant van de wereld.
Toch zijn er goede redenen om fondsenwervers wandelen te sturen, al zijn het niet die van…

Think before you give: Charity is about a cool head as much as a warm heart

When I was a kid, my little sister and I sold calendars door to door to raise money for Haiti. They were nice, too: shiny paper and beautiful full-color photos of poor Haitian children. The money raised went to support the charity work of the Salesian Missionary. They cost 700 Belgian francs each (about €17.50), which was quite a tidy sum at the time. The vast majority of people who answered the door slammed it shut in our faces, either immediately when they saw we were selling something, or else after they heard the price. There were entire afternoons when we only sold a couple of calendars. I found it hard to understand how grown-ups could be so heartless. We were raising money to help “the poorest country in the world” (we were encouraged to use that particular phrase). What kind of monster could remain unmoved at the sight of the big sad eyes of the poor Haitian children on the front of the calendar (not to mention those of my sister and me)? But if my nine-year-old self were to com…